Η πρωτεύουσα της Ιαπωνίας είναι ένα οικονομικό, διοικητικό και πολιτιστικό μέγεθος που δύσκολα συγκρίνεται με οτιδήποτε άλλο στον κόσμο
Το Τόκιο δεν το λες πια «μεγάλη πόλη». Ούτε καν «μητρόπολη» -τα έχει ξεπεράσει εδώ και δεκαετίες τα παραδοσιακά όρια μιας αστικής περιοχής. Η πρωτεύουσα της Ιαπωνίας λειτουργεί περισσότερο ως ένα τεράστιο ανθρώπινο, οικονομικό και τεχνολογικό οικοσύστημα. Το πρώτο εντυπωσιακό στοιχείο που αναφέρεται για το Τόκιο είναι ο πληθυσμός του, και όχι άδικα. Η ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή του Τόκιο, που περιλαμβάνει εκτός από την πρωτεύουσα και τις γειτονικές περιφέρειες Καναγκάβα, Σαϊτάμα και Τσίμπα, φιλοξενεί περίπου 37 εκατομμύρια ανθρώπους. Είναι η μεγαλύτερη αστική συγκέντρωση στον κόσμο, μεγαλύτερη από το Λονδίνο, τη Σαγκάη ή την περιοχή της Νέας Υόρκης. Αν όμως κάποιος περιοριστεί μόνο στον διοικητικό δήμο του Τόκιο, η εικόνα αλλάζει.
Το Τόκιο δεν είναι ακριβώς μια πόλη με την κλασική έννοια. Από το 1943, όταν καταργήθηκε ο παλιός Δήμος του Τόκιο και δημιουργήθηκε η Μητροπολιτική Κυβέρνηση του Τόκιο, αποτελεί μια ιδιαίτερη διοικητική οντότητα, κάτι ανάμεσα σε πόλη και περιφέρεια. Έτσι μόνο είναι δυνατόν να διοικηθεί αυτή η τεράστια συγκέντρωση ανθρώπων, που είναι σχεδόν τέσσερις φορές η Ελλάδα.
Δομή και λειτουργία
Η Μητροπολιτική Κυβέρνηση του Τόκιο καλύπτει έκταση περίπου 2.194 τετραγωνικών χιλιομέτρων, δηλαδή 4,5 φορές το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας. Για περαιτέρω σύγκριση, η πόλη της Νέας Υόρκης εκτείνεται σε περίπου 783 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ το Λονδίνο σε περίπου 1.572 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το Τόκιο, επομένως, δεν είναι απλώς πιο πυκνοκατοικημένο. Είναι και γεωγραφικά μεγαλύτερο κι επεκτείνεται συνεχώς. Στο κέντρο της μητρόπολης βρίσκονται οι 23 ειδικοί δήμοι, οι γνωστές περιοχές όπως το Σιντζούκου, η Σιμπούγια, το Γκίνζα και το Σιναγκάουα, όπου κατοικούν περίπου 9,7 εκατομμύρια άνθρωποι. Όμως η διοικητική περιοχή του Τόκιο περιλαμβάνει επίσης δυτικές περιοχές με βουνά στην περιφέρεια. Σε απόσταση, άλλωστε, μόλις 100 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης δεσπόζει το βουνό Φούτζι, το πιο εμβληματικό της Ιαπωνίας.
Το Τόκιο δεν γεννήθηκε ως παγκόσμια πρωτεύουσα. Για αιώνες ήταν μια σχετικά μικρή πόλη με το όνομα Έντο. Η μεγάλη αλλαγή ήρθε το 1603, όταν ο σογκούν Τοκουγκάουα Ιεγιάσου (την ιστορία της εποχής την έχει αποτυπώσει ο Τζέιμς Κλάβελ στο εκπληκτικό του μυθιστόρημα «Σογκούν», που έγινε και τηλεοπτική σειρά) εγκατέστησε εκεί την έδρα της στρατιωτικής κυβέρνησης. Μέσα σε λίγες δεκαετίες, το Έντο μετατράπηκε σε μία από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου. Στις αρχές του 18ου αιώνα ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο κατοίκους, έφτασε δηλαδή το Λονδίνο και το Παρίσι.
Η πραγματική έκρηξη, όμως, ήρθε μετά την εποχή Μεϊτζί το 1868, την παλινόρθωση του αυτοκρατορικού καθεστώτος δηλαδή, όταν ο αυτοκράτορας αποφάσισε να μεταφερθεί η πρωτεύουσα από το Κιότο στο Τόκιο. Η Ιαπωνία μπήκε σε περίοδο ταχύτατης εκβιομηχάνισης και το Τόκιο έγινε το διοικητικό και οικονομικό κέντρο της χώρας. Η πόλη καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά δύο φορές στον 20ό αιώνα: πρώτα από τον μεγάλο σεισμό του Κάντο το 1923 και στη συνέχεια από τους βομβαρδισμούς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η μεταπολεμική ανοικοδόμηση, όμως, δημιούργησε ένα νέο Τόκιο. Από τη δεκαετία του 1950 και μετά, η πόλη εξελίχθηκε σε σύμβολο του ιαπωνικού οικονομικού θαύματος.
Από τους σημαντικότερους οικονομικούς κόμβους του πλανήτη
Η μητροπολιτική περιοχή παράγει περίπου το ένα τρίτο του ιαπωνικού ΑΕΠ, με εκτιμήσεις που κυμαίνονται κοντά στο 30%-35% ανάλογα με τον τρόπο υπολογισμού. Αν ήταν ανεξάρτητη οικονομία, η περιοχή του Τόκιο θα βρισκόταν στις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου, ανταγωνιζόμενη χώρες όπως ο Καναδάς ή η Νότια Κορέα. Το ιαπωνικό ΑΕΠ αγγίζει τα 4,5 τρις δολάρια. Στην πόλη έχουν την έδρα τους χιλιάδες εταιρείες, ανάμεσά τους οι μεγαλύτερες ιαπωνικές τράπεζες, τεχνολογικοί κολοσσοί και βιομηχανικοί όμιλοι. Το χρηματιστήριο του Τόκιο είναι ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο, ενώ η πόλη αποτελεί παγκόσμιο κέντρο για χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, τεχνολογία, αυτοκινητοβιομηχανία, ηλεκτρονικά και έρευνα.
Το μέγεθος της πόλης αποτυπώνεται κυρίως στις υποδομές της. Μόνο το δίκτυο της Tokyo Metro διαθέτει 9 γραμμές συνολικού μήκους 195 χιλιομέτρων, 180 σταθμούς και στόλο 2.718 συρμών που μεταφέρουν κατά μέσο όρο περισσότερους από 7 εκατομμύρια επιβάτες καθημερινά. Αν προστεθούν και οι τέσσερις γραμμές του δημοτικού, το υπόγειο δίκτυο φτάνει τα 304 χιλιόμετρα. Το πραγματικό σιδηροδρομικό σύστημα όμως είναι πολύ μεγαλύτερο. Μαζί με τις γραμμές των ιδιωτικών εταιρειών που διασχίζουν ολόκληρη τη μητροπολιτική περιοχή, δημιουργείται ένα ενιαίο δίκτυο αρκετών χιλιάδων χιλιομέτρων, το μεγαλύτερο στον κόσμο, πάνω στο οποίο πραγματοποιούνται δεκάδες εκατομμύρια μετακινήσεις κάθε ημέρα. Η καρδιά αυτού του δικτύου είναι ο σταθμός Σιντζούκου, ο οποίος θεωρείται ο πιο πολυσύχναστος σιδηροδρομικός σταθμός του πλανήτη, εξυπηρετώντας καθημερινά περίπου 3,5 εκατομμύρια επιβάτες μέσω περισσότερων από δώδεκα διαφορετικών σιδηροδρομικών και υπόγειων γραμμών.
Αντίστοιχα εντυπωσιακό είναι και το οδικό δίκτυο. Στα διοικητικά όρια της Μητροπολιτικής Περιφέρειας του Τόκιο υπάρχουν περίπου 24.741 χιλιόμετρα δρόμων, από τα οποία περίπου 2.370 χιλιόμετρα ανήκουν στο μητροπολιτικό οδικό δίκτυο. Οι δρόμοι αυτοί καλύπτουν συνολική επιφάνεια άνω των 190 τετραγωνικών χιλιομέτρων, χωρίς να υπολογίζονται οι υπερυψωμένοι αυτοκινητόδρομοι, οι γέφυρες και τα σύνθετα οδικά έργα που συνδέουν την πρωτεύουσα με τις γειτονικές περιφέρειες.
Η πολιτιστική επιρροή της πόλης είναι εξίσου μεγάλη. Το Τόκιο συνδυάζει την παράδοση της Ιαπωνίας με την πιο σύγχρονη μορφή αστικής ζωής. Από τους αρχαίους ναούς και τις αυτοκρατορικές παραδόσεις μέχρι τη μόδα της Χαρατζούκου, τη βιομηχανία anime και videogames και τη γαστρονομία παγκόσμιου επιπέδου, η πόλη λειτουργεί ως βιτρίνα της σύγχρονης Ιαπωνίας.
πηγή: newmoney.gr, Φωτογραφίες: Getty Images/Ideal Image
