Από τον 6ο αιώνα, μέχρι τη φωτογραφία του 1974, το τέρας που δεν αποκαλύπτεται συνεχίζει να γοητεύει επιστήμονες και λάτρεις του μύθου
Η λίμνη Λοχ Νες δεν αποκαλύπτει εύκολα τα μυστικά της. Τα νερά της είναι βαθιά, σκοτεινά και σιωπηλά, σαν να φυλάνε κάτι που δεν θέλει να φανερωθεί. Κι όμως, στις 8 Ιανουαρίου 1974, ο φωτογραφικός φακός κατέγραψε για ακόμη μία φορά μια εικόνα που έμελλε να αναζωπυρώσει έναν μύθο αιώνων: τη σκιά της Νέσι.
Δεν ήταν η πρώτη φορά. Και σίγουρα δεν θα ήταν η τελευταία.
Ένας ψίθυρος από τον 6ο αιώνα
Η ιστορία ξεκινά πολύ πριν τις φωτογραφικές μηχανές και τα drones. Πίσω στον 6ο αιώνα, όταν ο Άγιος Κολούμπα στεκόταν στις όχθες του ποταμού Νες, λέγεται πως αντίκρισε ένα τρομακτικό πλάσμα να αναδύεται από το νερό.
Με μια προσευχή, το έδιωξε. Από τότε, ο θρύλος άρχισε να ψιθυρίζεται από γενιά σε γενιά, μέχρι που ρίζωσε βαθιά στη λίμνη Λοχ Νες.
Το τέρας του Λοχ Νες και η «σύλληψη» του 1974
Τα ερείπια του Urquhart κοντά στο Ινβερνές, Σκωτία, και η σκηνή στη λίμνη Λόχ Νες, το σπίτι του διάσημου τέρατος του Λόχ Νες, Οκτώβριος 1961
Η εικόνα που άναψε τη σπίθα
Το 1933, μια ήρεμη ανοιξιάτικη μέρα, κάποιος ισχυρίστηκε ότι είδε κάτι μεγάλο να στροβιλίζεται στην επιφάνεια της λίμνης. Έναν χρόνο αργότερα, μια φωτογραφία έκανε τον γύρο του κόσμου: ένας λεπτός, φιδωτός λαιμός να ξεπροβάλλει από τα νερά. Η εικόνα έγινε θρύλος. Δεκαετίες αργότερα αποκαλύφθηκε πως ήταν φάρσα – αλλά ο μύθος είχε ήδη γεννηθεί. Και δεν πέθανε ποτέ.
Στις 8 Ιανουαρίου 1974, μια νέα φωτογραφία έρχεται να ταράξει και πάλι τη γαλήνη της λίμνης. Θολή, ασαφής, αλλά αρκετή για να γεννήσει ερωτήματα. Είναι κύμα; Είναι σκιά; Ή μήπως κάτι κινήθηκε εκεί κάτω;
Η θολότητα της φωτογραφίες έκανε κάποιους να υποστηρίζουν ότι επρόκειτο για τοπική άγρια ζωή ή επιπλέοντα κλαδιά. Οι υποστηρικτές επεσήμαναν το μακρύ λαιμό και την καμπουριαστή πλάτη, που θύμιζε πλησιόσαυρο, ως απόδειξη ότι η εικόνα αποτύπωνε το θρυλικό τέρας.
Η περίφημη φωτογραφία του Βρετανού γυναικολόγου Ρόμπερτ Κένεθ Γουίλσον, που τράβηξε την παγκόσμια προσοχή, δημοσιεύτηκε στη Daily Mail και έγινε παγκόσμιο φαινόμενο. Εξήντα χρόνια μετά αποκαλύφθηκε ότι ήταν φάρσα.
Η φωτογραφία δείχνει μια σκοτεινή μορφή που κάποιοι λένε ότι είναι το τέρας του Λόχ Νες στη Σκωτία, το οποίο αργότερα αποδείχτηκε ότι ήταν απάτη
Ήχοι από τα βάθη
Σόναρ, υποβρύχιες κάμερες, drones. Επιστήμονες από όλο τον κόσμο σάρωσαν τη λίμνη. Κατέγραψαν μυστηριώδεις ήχους, ανεξήγητα σήματα, σκιές που χάνονταν πριν προλάβουν να εξηγηθούν. Κανένα τελικό συμπέρασμα. Μόνο περισσότερα ερωτήματα.
«Δεν μπορείς να σκοτώσεις έναν μύθο με την επιστήμη», είπε κάποτε ένας ερευνητής. Και ίσως είχε δίκιο.
Μηχανοκίνητα σκάφη εξοπλισμένα με σόναρ, διασκορπισμένα στα νερά της λίμνης Λόχ Νες, καθώς η τελευταία αναζήτηση για το διάσημο τέρας του Λόχ Νες συνεχιζόταν για δεύτερη μέρα, 9 Οκτωβρίου 1987. Οι οργανωτές της αναζήτησης ανέφεραν τρεις επαφές με σόναρ κατά τη διάρκεια της εξάωρης σάρωσης της λίμνης.
Υπήρξαν ακόμη και θεωρίες για… ελέφαντες τσίρκου που κολυμπούσαν στη λίμνη πριν από έναν αιώνα. Κι όμως, τίποτα δεν κατάφερε να σβήσει εντελώς την αίσθηση ότι κάτι ζει εκεί κάτω.
Ο γενετιστής Νιλ Γκέμελ, από το Πανεπιστήμιο Οτάγκο στο Ντάνεντιν (Νέα Ζηλανδία), ανέλυσε τις ακολουθίες DNA σε 250 δείγματα νερού που αντλήθηκαν από τα βάθη της σκοτσέζικης λίμνης.
Τα αποτελέσματα οδήγησαν τον επιστήμονα και την ομάδα του να αποκλείσουν την υπόθεση ενός ερπετού που ήρθε από τα βάθη της ιουράσιας περιόδου.
«Βρίσκουμε μια σημαντική ποσότητα DNA χελιού», που αφθονεί στα ψυχρά νερά του Λος Νες, σύμφωνα με τον καθηγητή Γκέμελ.
Το 2006, έπειτα από έρευνες δύο χρόνων, ένας Σκωτσέζος παλαιοντολόγος κατέληξε πως η «Νέσι» ήταν στην πραγματικότητα ελέφαντας ενός περιοδεύοντος τσίρκου που κολυμπούσε στα νερά της λίμνης.
Ένας μύθος που κινεί την οικονομία
Η Νέσι δεν είναι μόνο θρύλος· είναι και οικονομικό φαινόμενο. Σύμφωνα με έρευνα του 2018, αποφέρει 41 εκατομμύρια λίρες ετησίως στη σκωτσέζικη οικονομία.
Η Νέσι έχει γίνει σύμβολο. Έχει φανατικούς φίλους, μουσεία, κάμερες που παρακολουθούν ασταμάτητα τη λίμνη και ένα έπαθλο που περιμένει την «καθαρή» φωτογραφία. Κυρίως όμως, έχει ιστορίες. Ιστορίες που λέγονται τα βράδια, δίπλα στο νερό, όταν η ομίχλη κατεβαίνει χαμηλά.
Από τον 6ο αιώνα μέχρι σήμερα, από τον φακό του 1974 μέχρι τις σύγχρονες θεάσεις του 2026, η Νέσι παραμένει εκεί – αόρατη, σιωπηλή, αλλά πάντα παρούσα.
Ίσως τελικά αυτό να είναι το πραγματικό της μυστικό: όχι το αν υπάρχει, αλλά το ότι μας κάνει να θέλουμε να πιστέψουμε. πηγή: protothema
